Gastcolumn Vincent Kalkman

Gast-column Vincent Kalkman

Vincent Kalkman 120k Texel

Allereerst wat leuk dat ik door Erik gevraagd ben om een gast-column te mogen schrijven.

Dit is precies wat ik, indirect, hoop te bereiken met mijn persoonlijke prestaties, anderen helpen en inspireren.

In 2010 ben ik gaan sporten om af te vallen. Ik woog toen bijna 110kg en mijn vrouw en ik hadden toen en hebben helaas nog steeds een onvervulde kinderwens.
Om onze kansen te vergroten moesten we gezonder gaan worden en gezonder leven.
Niet alleen gezonder eten maar ook het bewegen moest gaan gebeuren.
Ik ben begonnen met binnenshuis te trainen met HIIT, High Intensive Interval Trainingen.

Na verloop van tijd werden de Amerikaanse programma’s P90X en Insanity in huis gehaald en veelvuldig gebruikt. Maar dat ging toch gauw vervelen.
Wat doe je dan, je gaat naar buiten en ik heb gekozen voor hardlopen.

Allereerst op van die goedkope aerobic schoentjes om te kijken of ik het wel leuk zou gaan vinden. Met de app C25K ben ik in Oktober 2010 begonnen met korte stukjes hardlopen en stukken wandelen. Langzamerhand werd het hardlopen steeds langer en het wandelen steeds korter.
Ik begon het steeds leuker te gaan vinden en liep via een 5 en 10 km al in december 2010 een halve marathon, in Spijkenisse.
Reden dat ik Spijkenisse ben gaan lopen kwam door mijn neef, hij had namelijk al ervaring met een marathon en vertelde over deze halve en hele marathon in Spijkenisse.
Omdat het mij zo goed afging en meteen binnen de 2 uur mocht finishen ben ik gaan navragen hoe snel mijn neef de marathon liep nadat hij begonnen was met lopen. Hij deed dat in ongeveer 8 maanden, ik wou dat sneller gaan doen.
Amsterdam was toen 10-11 maanden later, Leiden was toen nog 2 rondes dus daarom had ik al gauw besloten dat Rotterdam, 4 maanden later, mijn eerste marathon zou gaan worden. Verstandig ? misschien niet, maar dit was iets wat ik zelf in de hand had.

Nog voordat ik mijn eerste marathon gefinisht was, wou ik al langer gaan lopen.
Geïnspireerd door de boeken zoals “ De koerier die nergens bij hoort” van Ron Teunisse, “ Hardlopen, Met succes je grenzen verleggen” van Jan Fokke Oosterhof en Paul Kamphuis en natuurlijk “ de mens als duurloper” van Jan Knippenberg.
Maar waarom ben ik eigenlijk nog langer gaan lopen dan die bijzondere afstand die de marathon heeft, 42,195 km?
Daar ben ik eigenlijk pas recent achter gekomen wat mijn drijfveer is.
Met een kinderwens moet je, helaas weten veel mensen dit niet, een flinke dosis geluk hebben. Het is namelijk niet zo vanzelfsprekend.
Ondanks maximale hulp van ziekenhuizen en vele behandelingen met zelfs een vroege miskraam is het tot op heden nog niet vervult.

Met hardlopen heb ik het volledig zelf in de hand om iets te bereiken. Ja ik moet er keihard voor werken en trainen maar ik heb het geheel in eigen hand, vanaf de eerste training tot aan de finish. Hier heb ik geen geluk bij nodig.
Ik wil heel graag zo gezond mogelijk het maximale met mijn lichaam presteren.

Zo wou ik dolgraag via de 120km van Texel, de Spartathlon gaan doen.

Allereerst ben ik op zoek gegaan naar een voor mij geschikte trainer met ervaring in het ultralopen. Na veel zoekwerk via het internet kwam ik uit op MarathonPlus en heb een afspraak gemaakt met Ed van Beek die mij persoonlijke trainingsschema’s zou gaan geven, dit doet hij nog steeds voor mij. Dankzij hem heb ik veel van mijn persoonlijke doelen volbracht.

Na drie jaar ultra lopen en negen ultra wedstrijden (met afstanden van 60km tot 156km) ben ik eindelijk achtergekomen dat materiaal, trainingen en een goede mindset ook voeding enorm belangrijk is voor mijn doelen in het ultralopen.
Toen ben ik dat ook gaan aanpassen en dankzij sportvasten en de sportvastencoaches Marco Groot en Iris Vromans kwam ik er achter dat ik helemaal geen suikers en koolhydraten nodig heb voor mijn ultradoelen. Toen heb ik ook een sportvoeding gevonden die daar heel goed op aansluit.
Sindsdien heb ik een enorme sprong gemaakt met mijn prestaties.

In 2016 heb ik mijn 24 uur verbeterd met 23 km (bijna 1 km per uur meer), won ik zelfs een paar weken later een 100 mijl uitnodigingsloop in Sint Annen en verbeterde ik in september mijn 100km met 1u19min35sec.
Die laatste heeft mij doen kwalificeren voor de 120km van Texel en deze heb ik zelfs recent gefinisht.
Wat een heerlijk gevoel gaf dat en het smaakt alleen maar naar meer.

Nog leuker vindt ik , door mijn persoonlijke successen, dat andere lopers mijn hulp vragen over hoe ik zover ben gekomen en voel ik mij zeer vereerd dat deze jongen, die vroeger niet eens met de coopertest en de shuttle run test een voldoende haalde nu zo geniet van het lopen van deze mega afstanden en heel graag anderen helpt met hun doelen te verwezenlijken. Wat mij helpt met mijn prestaties deel ik heel graag met anderen en als hen dat dan beter maakt dan mij ? des te leuker zou ik dat vinden voor hen. Afgelopen maanden heb ik zelfs twee maal een presentatie mogen geven over de sportvoeding en de hardloopschoenen die ik gebruik en wat het met mij doet en gedaan heeft.

 

Mijn volgende uitdaging de Spartathlon heb ik even in de koelkast gezet want er komt een hele bijzondere loop in Nederland komend jaar met nagenoeg dezelfde afstand, de 11 Steden Ultra Loop. Aangezien de Spartathlon meer uitvallers heeft dan finishers, is dit een hele mooie bijzondere ‘ generale’ richting Sparta.
Andere uitdagingen die ik heel erg ambieer is een 200+ tijdens een 24u om ooit voor mijn land te mogen lopen tijdens een EK of WK, hoe gaaf zou dat zijn.

 

Vincent Kalkman

One Response to “Gastcolumn Vincent Kalkman”

  1. Erik Dambrink Says:

    Mooi geschreven! Petje af voor jouw discipline!

Leave a Reply